Mission Wiederaufstieg: Schalke 04 leeft toe naar de verlossing

Henny ten Vergert klapt zijn laptop open. Zaterdagochtend, veel te vroeg voor iemand die amper heeft geslapen. Hij zoekt nieuwtjes over Schalke 04. Nieuwtjes die hij allang kent. "Ja, dat is echte afleiding", grijnst de 77-jarige voorzitter van supportersvereniging Blau und Weiss Enschede als hij verhaalt over een leven lang blauw-wit, getekend door hoop en trauma.

Hij lacht een beetje om zichzelf. "Je probeert niet aan die wedstrijd te denken, maar dat lukt natuurlijk nooit. In gedachten zit je al in het stadion."

Vanavond moet het gebeuren. Om 20.30 uur speelt Schalke 04 thuis tegen Fortuna Düsseldorf. Na drie seizoenen 2. Bundesliga, na een bijna-faillissement, na jaren van chaos en wanbeleid is bij winst de terugkeer naar het hoogste niveau een feit. Mission Wiederaufstieg.

Vanmiddag om 15.00 uur vertrekt de bus van de supportersvereniging bij voetbalclub P.W. in Enschede. Met 54 man. Niet één plek meer vrij. "Er staan 78 mensen op de wachtlijst", weet Ten Vergert. "Iedereen wil erbij zijn. Ongelooflijk. En dan spelen we Zweite Liga."

Wie op het laatste moment nog een kaartje online probeert te bemachtigen, betaalt ruim vierhonderd euro. En dat voor een plekje ver weggestopt in de nok van de Veltins Arena. "Er zijn ongetwijfeld gekken die het ervoor hebben."

Er duikt online ook één bijzonder ticket op. Van een Schalke-supporter uit Essen, die anoniem wil blijven. Op Kleinanzeigen, de Duitse variant van Marktplaats, zet hij zijn kaartje met pijn in het hart voor de promotiewedstrijd te koop. Niet voor geld, maar voor iets anders: een baan in de HR. Zijn voorwaarden zijn helder. Ongeveer 42.000 euro bruto per jaar en geen weekenddiensten, want dan speelt Schalke in de 1. Bundesliga. Wie hem aanneemt, krijgt als bonus zijn felbegeerde toegangsbewijs.

Het zegt alles over de huidige gekte rondom de club.

Blau und Weiss Enschede bestaat inmiddels ruim dertig jaar en telt 330 leden, van Enschede tot Rotterdam, van Amsterdam tot waar dan ook. "Het loopt als een tierelier. Nooit verwacht. We wilden dertig jaar geleden ‘gewoon’ met een paar man in een busje naar Schalke… En kijk nu eens."

Het prominentste lid? Youri Mulder. Sinds 1996. De Enschedeër betaalt nog altijd trouw zijn vijftien euro contributie per jaar. Tegenwoordig is hij technisch directeur van Schalke 04. De man die structuur bracht in een club die jarenlang stuurloos was.

Vanuit Gelsenkirchen schetst Mulder wat er vanavond te wachten staat. "Tienduizenden fans lopen zelfs zonder kaartje mee in een mars richting de Veltins Arena. Dit is ongekend." Zijn telefoon staat al dagenlang roodgloeiend. "De Bild Zeitung schrijft er al weken over. De NOS belde. De VRT belde. RTV Oost belde. Allemaal nee. Er is geen plek."

"Ja, Schalke ist eine Religion", onderschrijft Ten Vergert de woorden van Mulder nog maar eens. "Als de club op een doodnormale dinsdagmiddag de poorten van het stadion opent en niet zegt waarvoor het is, dan zit er minstens tienduizend man. Zo positief maf zijn ze."

Al ruim een halve eeuw is Ten Vergert smoorverliefd op Die Königsblauen. Het was 1969 toen hij blauw bloed kreeg. Een kennis nam hem mee, die kende mensen bij de club. In de Glückauf-Kampfbahn. Tegen Rot-Weiss Essen. De Tukker is er nooit meer weggegaan.

In 1974, het jaar van de WK-finale, werd zijn zoon geboren. Het werd geen Johan. Ten Vergert noemde zijn zoon Erwin, naar Schalke-icoon Erwin Kremers. "Ik heb tegen mijn vrouw gezegd: als het een jongen wordt, kies ik de naam en als het een meisje wordt, dan mag jij kiezen." Hij lacht. "Maar ik had al lang in het hoofd: dat wordt Erwin."

Vanavond staat diezelfde Erwin naast hem in de Veltins Arena. Vader en zoon. 57 jaar na die eerste wedstrijd in Gelsenkirchen. Terwijl zij op de tribune zingen, wordt elders in het stadion aan dezelfde droom gebouwd. Als Direktor Profifußball gaf Mulder dit seizoen samen met Frank Baumann richting aan de wederopstanding van Schalke.

Ze bouwden de selectie methodisch op. De defensie was de prioriteit, het fundament ontbrak. "We hadden nauwelijks verdedigers. Daar hebben we met name naar gekeken." Maar hij relativeert zijn eigen rol meteen. "Je moet ook gewoon een beetje geluk hebben. De jongens kwamen vanuit de data met namen en die zijn nu een absolute meerwaarde."

Een compliment voor trainer Miron Muslic, maar ook voor de structuur die Mulder sinds zijn komst in 2024 heeft aangebracht in een club die jaren in chaos verkeerde. "Het is een geweldig seizoen geweest. Deze club hoort op het hoogste niveau. Dit doet iedereen heel erg veel. En mij natuurlijk ook."

De Bundesliga hangt in de lucht in het Ruhrgebied. Alle seinen staan op groen. Maar juist dan wordt Ten Vergert voorzichtig. "Het begint te kriebelen nu het zo dichtbij is. Eigenlijk kan het niet misgaan… maar wij zijn Schalke."

Hij denkt aan 19 mei 2001. Rond kwart over vijf. Vier minuten en 38 seconden kampioen. De allerbeste van Duitsland. Maar terwijl Schalke het feest al vierde, scoorde Bayern München in Hamburg alsnog de gelijkmaker. Alles weg. Alsof het nooit had bestaan.

Ten Vergert was er die dag bij, in het Parkstadion. "Als je dat hebt meegemaakt…" Hij maakt de zin niet af. "Dat was zo ingrijpend. Sindsdien houd je altijd een slag om de arm."

En dus ijsbeert hij uren voor de aftrap door zijn woonkamer. En dus klapt hij die laptop nog maar eens open. En dus zoekt hij naar nieuwtjes die hij al lang en breed kent. "Als het maar goedkomt…", klinkt het zachtjes. En mocht het lukken? "Dan laat ik het over me heen komen. Ik zie wel hoe gek iedereen gaat doen."

Een korte stilte.

"Maar er gaan sowieso een paar biertjes extra doorheen."