Laatste wens vrijwilligster dierenopvang: nog één keer blinde hond Sua knuffelen
De ernstig zieke Manja was jarenlang vrijwilliger van de dierenopvang in Balkbrug. Ze had nog één laatste wens: haar favoriete hond Sua nog één keer knuffelen. Die wens ging deze week in vervulling.
Manja uit Nieuwleusen zette zich ruim elf jaar met hart en ziel in voor de dierenopvang. Ze begon als wandelvrijwilliger en kattenknuffelaar en nam later ook de catering voor haar rekening. Ze ontving bezoekers met een kop koffie, friet of rond de jaarwisseling met een oliebol.
Een paar weken geleden was Manja nog van de partij tijdens de open dag van de dierenopvang. Ze had weliswaar rugpijn, maar dat weerhield haar er niet van om de handen uit de mouwen te steken.
Hechte band
De afgelopen jaren was Veccio's Seniorenparadijs Manja's vaste werkplek. Iedere dinsdag- en donderdagochtend zorgde ze ervoor dat alles er piekfijn uitzag. Ze maakte schoon, verzorgde de tuin, hield de ramen glanzend schoon en sorteerde de hondenmanden en dekens.
De oudere honden gaf ze veel liefde en aandacht. Een bijzondere plaats in haar hart was er voor Sua, een blinde hond die sinds 2018 in Veccio's woont. Manja en Sua bouwden een hechte band op.
Kort na de open dag werd duidelijk dat Manja ernstig ziek was en niet meer kon genezen. Ze maakte haar laatste wens kenbaar: nog één keer de andere vrijwilligers ontmoeten én vooral haar favoriete hond knuffelen.
Waardig afscheid
Wensambulance Hardenberg bracht Manja deze week naar Dierenopvang Koningen. Daar ging haar wens in vervulling. "Het was een warm, liefdevol en waardig afscheid", zegt Margreet Schutte, voorzitter van de Wensambulance Hardenberg. "Een afscheid vol dankbaarheid, herinneringen en emoties."
