'Hey bitches': zo proberen kandidaat-raadsleden viraal te gaan
Sociale media, je kunt er als kandidaat-raadslid bijna niet omheen. Waar de een z'n hand niet omdraait voor een videootje, worstelt de ander ermee. Ga je grappig doen? Dansen? Of gewoon je partijprogramma oplezen?
Wij bekeken tientallen reels en herkennen grofweg vijf typen makers. Een overzicht.
De danser
Dansen in reels voelt anno 2026 een beetje passé. Maar als je drie mensen op de lijst hebt die de two-step kunnen, moet je daar iets mee. Bij GroenLinks-PvdA Hardenberg combineerden ze de danspas met ritmische armbewegingen en een stoïcijnse gelaatsuitdrukking.
461 likes zeggen dat jouw mening over de uitvoering er niet toe doet:
De comedian
Humor is subjectief, maar we kunnen objectief vaststellen dat de makers van deze reel de middag van hun leven hadden. Iets met een zoektocht naar Louis?
En zo kwamen we meer video's tegen die humor als wapen gebruiken, zoals 'top-tier-Harkme' van SP Zwolle, die haar 'bitches' vertelt over de 'vibes' op het stadhuis:
De powerpointer
Een wilde theorie is dat dit type maker in zijn vrije tijd nooit op sociale media zit. De powerpointer maakt content die je kunt omschrijven als 'slow tv maar dan op TikTok'. Zeg maar een reeks afbeeldingen die supertraag voorbijkomt.
Ziet er zo uit:
De boodschapper
De boodschapper is iemand die je zonder poespas de boodschap vertelt. Feitelijk en kort. Zoals deze video van BorneNu, een parel binnen het genre.
Het enige smetje is die flashy overgang tussen de shots... tut tut tut.
De genieter
Bij 90 procent van alle politieke reels voel je dat het een moetje is. De overige 10 procent geniet ervan. Zo'n typische genieter is Joost Groote Schaarsberg van BurgerBelangen Raalte, wiens enthousiasme alleen wordt overtroffen door zijn stemvolume.
Luister maar:
Deze man van Deventer Sociaal geniet er ook van.
Hij is geboren in Deventer en struinde altijd de platenwinkels af om de mooiste muziek te vergaren. Kende de stad op z'n duimpje, kende alle plekken uit z'n hoofd. Nooit het gevoel gehad ergens bang voor te moeten zijn of zo, nee. Toch leerde hij de stad pas echt kennen als kastelein. Want daar, in het café, kwam alles samen. Jong en oud. Arm en rijk. Toen is-ie ook weer gitaar gaan spelen trouwens, in die periode.
(Wij herkennen er ook nauwelijks een politieke boodschap in, maar nemen hem toch mee, omdat er een partijlogo in de hoek van de video staat.)
