"Geweldig wat er op me afkwam": de impact van de Cultuurprijs op Arno Kramer

De prijs bracht Kramer echter meer dan alleen financiële ruimte. "Het was echt de perfecte feestavond in de Spiegel in Zwolle toen we de prijs kregen. Ik was totaal verrast door het programma. Het zat zó goed in elkaar, dat ik dacht: nou kijk, dat maak je in dit geval maar één keer in je leven mee. Echt geweldig."

Een onverwachte, maar belangrijke opbrengst van de prijs was een nieuwe opdracht: een monumentale wandtekening voor ziekenhuis Isala in Zwolle. "De kunstencommissie van Isala was bij de prijsuitreiking. Ze hebben al werk van mij, maar dit is een heel ander verhaal. Ik heb een ontwerp gemaakt, en dat is goedgekeurd. Het enige probleem is dat de wand nog glad genoeg gemaakt moet worden. Maar het grappige was: door een filmpje van mijn wandtekening in Rijksmuseum Twente dachten ze ineens: verrek, die gozer kan meer dan alleen op papier werken."

De wand in Zwolse ziekenhuis is tien meter breed, een indrukwekkend project maar de tekening is nog geheim. "Ze hebben er een budget voor, en het moet binnenkort gebeuren. Dat is geweldig."

Arno Kramer werd geboren op 13 mei 1945 in Winterswijk en heeft sinds 1974 een atelier in Broekland. Hij staat bekend om zijn tekeningen met figuratieve elementen, vaak uit de natuur in een abstracte omgeving. Raadselachtig vaak, wat volgens Kramer ook de bedoeling is. "In mijn werk moet altijd iets zitten waardoor je je wenkbrauwen ophaalt."

Zijn carrière kende vele hoogtepunten. Kramer was mede-oprichter van Drawing Centre Diepenheim, stelde invloedrijke tentoonstellingen samen zoals All About Drawing, en is officier in de Orde van Oranje-Nassau. "Het zijn allemaal dingen waar je niet voor werkt, maar die mij dan in ieder geval echt totaal zijn overkomen. Dat maakt dat ik terugkijk op een ongelooflijk positieve carrière."

Toch is hij niet alleen met het verleden bezig. "Ik heb wel het gevoel, heel diep van binnen, op een kantelpunt te staan. Hoe nu verder? Ik heb al zoveel gedaan. Hoe blijf ik geïnspireerd? Hoe voorkom ik herhaling? Dat is soms zwaar. Misschien komt er helemaal niet veel meer, weet ik veel. Dan moet je daar mentaal mee in overeenstemming komen."

De prijs leidde tot nieuwe aandacht voor zijn werk. "Er hangt nu werk van mij in drie musea. Welke kunstenaar kan dat nou zeggen? De Fundatie, Rijksmuseum Twente – die hebben ineens twintig tekeningen van me opgehangen – en het Drents Museum. Dat kwam allemaal ná de uitreiking van die cultuurprijs. Musea dachten blijkbaar ineens: verrek, we hebben van die gozer wat in onze collectie."

Toch blijft Kramer kritisch. "Het wordt moeilijker om oorspronkelijk te zijn en je weer verder te ontwikkelen. Maar als je wat doet, komt er altijd wel wat."

Een rode draad in zijn leven is zijn strijd voor de tekenkunst. Volgens Kramer is tekenen de basis van de beeldende kunst. "Die basis moet je niet loslaten." Hij ziet echter weinig aandacht voor tekenen op kunstacademies. "Ze vragen ook niet ‘kom ‘s een lezing houden of kom ‘s wat vertellen’. Totaal niet. Daar is het toch wel stroef."

Daarom richtte hij met twee collega’s de Drawing Invention Academy op, een particuliere opleiding voor tekenen. "Ex-deelnemers hebben nu een tentoonstelling in Den Haag georganiseerd met bijna vijftig mensen. Ik heb niet gauw de neiging om trots als een pauw door zo’n expositieruimte te lopen, maar het was wel heel geweldig."

Voor Kramer betekent de prijs veel. "Je ziet aan alle mensen die hem ooit hebben gehad: het is zo’n enorme stimulerende impuls. Of je nou jong bent of oud, dat maakt geen bal uit. Denk na wie je nomineert, want het betekent voor kunstenaars ongelooflijk veel. Wat ook ontzettend leuk is dat ik op het SPUNCK Podium in de studio die jonge gasten van Helen Jewett tegenkwam. Na de uitreiking vroegen ze me of ze mijn tekeningen mochten gebruiken voor hun nieuwe single en album. Natuurlijk! heb ik gezegd. Dat vond ik tof."

Zijn boodschap is helder, net als zijn missie: blijven werken, blijven inspireren. "We zitten hier in mijn atelier, overal tekeningen. Duizenden misschien. En toch denk ik steeds: hoe kan ik iets maken dat ik nog niet eerder gemaakt heb?"