Frustratie over falende Regiotaxi bij rolstoelhockeyers in Enschede: "Als de taxi niet op tijd is, mis ik de training"
12 oktober 2024, 05:58 • Aangepast 10 december 2024, 11:38 • 4 minuten leestijd
Taxi's die te laat komen of niet komen opdagen, onlogische routes, bange kinderen en chauffeurs die het soms ook niet meer lijken te weten. Het is een greep uit de stapel klachten die Oost Nieuws in de afgelopen weken ontving over de Regiotaxi in Twente. Een deel van de mensen met een beperking die van de taxidienst gebruik maken, ervaart al jaren structurele problemen. Deze week het verhaal van een groep rolstoelhockeyers uit Twente. Door het onbetrouwbare taxivervoer is het voor hen iedere week weer de vraag of én hoe laat ze op hun wekelijkse training kunnen komen.
Elke maandagavond komen ze vanuit meerdere plaatsen in Twente samen om te hockeyen in sporthal Helmerhoek in Enschede. Voor veel van de Twentse rolstoelhockeyers van SVG De Tubanten is het hun wekelijkse uitje, hun uitlaatklep. "Bewegen is sowieso belangrijk, maar als je in een rolstoel zit al helemaal omdat je verder niet zoveel aan beweging kunt doen", vertelt hockeyster Julia Finkers tijdens de training van afgelopen maandag. "Het is echt deel van m'n leven", benadrukt haar teamgenoot Christiaan Meijer. "Ik hockey zelf al zo lang ik me kan herinneren."
Stress en onzekerheid
Bij hun training komt naast plezier ook veel stress kijken. Een deel van de hockeyers is voor hun vervoer overgeleverd aan de Regiotaxi. "Dat vervoer loopt niet altijd even soepel", vertelt Mark Spoelstra. Hij is verantwoordelijk voor de communicatie en planning bij De Tubanten en heeft in die functie een flinke kluif aan het vervoer. "Taxi's komen te laat, te vroeg, soms helemaal niet of ze komen met de verkeerde auto, waarin een sportrolstoel niet meekan."
Als gevolg staat een deel van de hockeyers regelmatig te vroeg in de kou te wachten voor een nog dichte sporthal. Of ze komen juist te laat, waardoor ze een deel van de training missen. En als die training afgelopen is, is het ook maar afwachten of de taxi er op tijd is om ze weer naar huis te brengen.
Je wil gewoon lekker trainen met z'n allen, en als mensen er dan niet zijn is dat enorm frustrerend.
Anouk Reimerink is een van de hockeyspelers bij wie het regelmatig misgaat. Zo ook vorige week, toen haar taxi naar huis er om kwart voor negen nog niet was. "Toen moest ik een nieuwe rit boeken en was ik om kwart voor elf pas thuis", vertelt ze teleurgesteld. Mark en de andere hockeyers die wel met eigen vervoer kunnen komen blijven in zo'n geval vaak wachten om er zeker van te zijn dat hun teamgenoot thuiskomt.
De medespelers van Anouk zitten vol soortgelijke verhalen. Julia heeft inmiddels een rijbewijs, maar ze herkent de problematiek van toen ze zelf nog met de Regiotaxi reisde. "De laatste keer dat ik met de taxi ging, moest ik naar een crematie. Ik was daar nog maar net op tijd, terwijl ik de taxi expres een uur te vroeg besteld had."
Inmiddels lukt het haar om op eigen gelegenheid naar de hockeytrainingen te komen, maar daarmee houdt haar ongenoegen niet op. "Je wilt gewoon lekker trainen met z'n allen, met je hele team, en als mensen er dan niet zijn is dat enorm frustrerend. Het zijn de sociale contacten die je dan mist in de week."
Ook ploeggenoot Joost Beverdam stoort het mateloos. "Dit is mijn sociale leven, mijn sport. Dat is voor mij heel erg belangrijk. Als de taxi niet op tijd is, mis ik de training waar ik met heel veel plezier naartoe ga."
Anouk, Mark, Joost en Julia vertellen over hun ervaringen:
Bij de rolstoelhockeytraining is het elke week maar weer de vraag: Komen de taxibusjes wel of niet?
Kwetsbare mensen
"Voor de spelers is het inmiddels gewenning", merkt Mark. "Voor mij is het een irritatie." Voor en na trainingen hangt hij regelmatig met vervoersbedrijven aan de lijn. "Je krijgt ze lang niet altijd te pakken, en als het wel lukt, is het van 'wij kunnen er ook niets aan doen'. En ik geloof best dat ze er op dat moment niets aan kunnen doen, maar er kan hogerop wel iets veranderen om de situatie te verbeteren."
Een concrete oplossing hebben de hockeyers ook niet. Maar dat er iets moet veranderen in het Wmo-vervoer is voor hen duidelijk. "Het gaat vaak over kwetsbare mensen, oude mensen, mensen met een beperking, die kun je gewoon niet letterlijk in de kou laten staan", sluit Julia af. "Maar het gebeurt wel."
