Natuur

Irene stopt de eeuwenlange geschiedenis van Kampereiland in bijzondere terpkaas

Irene Bruins van Erf 1 op Kampereiland. © RTV Oost
"Welkom in de schatkamer van Erf 1", lacht Irene, terwijl ze een luik in de schuur opentrekt. Een eeuwenoude stenen trap leidt naar een schemerige kelder, met daarin lange planken, vol met het goud van het bedrijf: terpkaas. Gemaakt van de melk van de eigen koeien, gerijpt in de oude terpkelder.
Irene was eerst helemaal niet van plan om de boerderij voort te zetten. Ze werd diëtiste en werkte in het ziekenhuis. "Ik was bezig met voeding en gezondheid, maar ik realiseerde pas later dat dat hier begint, op de boerderij." Ook broer Klaas Jan had geen boerenambitie, hij deed een technische studie. En zus Marije ging de verpleging in.

600 jaar traditie

Toch werken ze nu allemaal op de boerderij en zetten ze een traditie van zeshonderd jaar voort. Erf 1 sloeg een nieuwe weg in, door de melk niet meer anoniem mee te geven naar de fabriek, maar te verwerken en te verkopen op het eigen erf. Kleinschalig, duurzaam, en met oog voor het welzijn van mens en dier.

Toch niet de laatste

In de ochtendzon loopt vader Harry Bruins met emmers krachtvoer richting het jongvee in de wei achter de boerderij. Lang dacht hij dat het familiebedrijf met hem zou stoppen. "De kinderen gingen allemaal studeren in heel andere richtingen, en dat begreep ik ook. Daarom is het extra bijzonder dat ze toch zijn teruggekomen, en samen het bedrijf op een heel mooie manier voortzetten."
Harry Bruins zorgde samen met de kinderen voor een duurzame doorstart. © RTV Oost/Jolande Verheij

Vruchtbaar slib

Kampereiland is ooit ontstaan op de plek waar de IJssel de Zuiderzee in stroomde. Het begon als losse zandbultjes in de delta, en na elke overstroming van de zee of de rivier bleef er wat vruchtbaar slib achter. De eilandjes groeiden aan elkaar, en door dijken en inpoldering ontstond uiteindelijk een groot vruchtbaar landbouwgebied.
Het gras groeide overvloedig hier, toch was het niet makkelijk om hier als boer het hoofd boven water te houden. Letterlijk, want overstromingen van de Zuiderzee lagen altijd op de loer. De boerderijen werden daarom gebouwd op grote terpen, verhogingen in het vlakke land. De huizen en stallen bleven dan droog, maar de wegen verdwenen onder water.
Door de overstromingen van de Zuiderzee was het een uitdaging om de melk het eiland af te krijgen. © Museumboerderij Kampereiland 'Erf 29'

Het beste hooi

Toch wogen de voordelen op tegen de risico's van overstromingen, want het gras groeide hier zo goed dat het hooi van Kampereiland het hele land overging. Zelfs de paarden uit de koninklijke stallen kregen Kampereilander hooi te eten.
Nog altijd is de vruchtbare bodem de basis voor gezond voedsel, ziet Irene. "Wij zorgen hier op Erf 1 voor de hele keten. Van de bodem waarop het gras groeit, tot de koeien, die weer de melk geven voor onze zuivel, die we ook zelf verkopen. We willen hier ook laten zien waar het eten vandaan komt."
Gezond Kampereilander gras voor de koeien van Erf 1. © Jolande Verheij RTV Oost

De cirkel is rond

Niet alleen zuivelproducten zijn hier te koop, maar ook het vlees van de koeien en kippen. "De dood hoort ook bij het leven", vindt Irene. "Wij zorgen goed voor de dieren, en die zorgen dan weer voor ons. Zo is de cirkel hier rond."
De binding met het verleden krijgt op Erf 1 een extra dimensie in de terpkaas. De natuurlijke kaas rijpt letterlijk in de terp, in de kelder die honderden jaren geleden werd gemetseld om de voorraden goed te houden. "Hier zijn we heel trots op", vertelt Irene. "De kaas krijgt een unieke smaak waarin je de geschiedenis van ons erf proeft, en de liefde die we er met elkaar in stoppen."
Terpkaas is gerijpt in de eeuwenoude terpkelder. © RTV Oost

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via WhatsApp of via de mail.