Atleet Roelof wint acht nationale titels, maar loopt vooral hard voor medemens

Voor menigeen zou het een sterk verhaal zijn om tot in lengte van dagen te vertellen. Maar nadat Roelof Veld in 1978 een nieuw Nederlands record op de marathon had neergezet, heeft hij het er later eigenlijk amper nog over. Het is Roelof Veld ten voeten uit.

Bij DOS Dwingeloo zet hij zijn eerste schreden op de atletiekbaan. Later strijkt hij neer in Diepenveen. Daar maakt hij furore bij AV Daventria.

Roelof is een laatbloeier, maar in de eerste plaats een regelrecht natuurtalent. Getogen in het Drentse Ruinen schrijft hij zich voor de lol in voor een dorpsloop in Dwingeloo. Tot zijn grote verrassing finisht hij als tweede, nota bene achter Egbert Nijstad. Die wordt later meermaals nationaal kampioen, maar is op dat moment al een gevestigde naam in de hardloopwereld.

Roelof is al achttien als hij zich aanmeldt bij atletiekclub DOS Dwingeloo.

Aanvankelijk richt hij zich op de langere afstanden. Eerst op de baan, waar hij uitkomt op de 1.500 meter tot en met de 10.000 meter. Inclusief de steeplechase, een discipline binnen de atletiek.

Later richt Roelof het vizier op de weg, waar hij zich gaandeweg steeds meer op de marathon specialiseert. Met als onbetwiste hoogtepunt zijn deelname aan de Europese kampioenschappen van 1978 in Praag. Maar liefst acht nationale titels prijken er op zijn palmares.

Na zijn actieve carrière blijft hij zich inzetten voor de sport. Hij bekleedt meerdere bestuursfuncties en maakt in 1982 deel uit van het begeleidingsteam van Gerard Nijboer tijdens de Europese kampioenschappen in Athene. Nijboer - een maatje en ook lid van Daventria - haalt goud. Voor Nijboer vormt de familie Veld een tweede huis. Ook voor andere nationale en internationale toppers zet hij zich belangeloos in als coach en begeleider, onder wie van Marti ten Kate.

Roelof maakt ook nog een kort uitstapje naar het betaald voetbal. Het is toenmalig trainer Jan van Staa die een beroep op hem doet en hem als looptrainer voor de eerste selectie inzet. In het tv-programma de Oost Tribune van TV Oost, waarin wordt stilgestaan bij het overlijden van Veld, vertelde Van Staa dat de rol van zo'n looptrainer vooral niet moet worden onderschat en zeker een toegevoegde waarde binnen het profvoetbal heeft.

Het is echter vooral binnen de atletiek waarin Roelofs verdiensten op waarde worden geschat. In 2005 wordt Veld benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau en later kroont de atletiekunie hem tot erelid. Hij blijft zich inzetten voor de sport en is voor RTV Oost co-commentator tijdens de Enschede Marathon.

Maar vrienden en familie herinneren hem misschien nog wel het liefst om zijn prestaties buiten de sport. De Diepenvener maakt zich vooral sterk voor mensen die het in de maatschappij lastig hebben. Aanvankelijk voor het Rode Kruis in Deventer, later voor de Stichting Deventer Bijzonder, die zich inzet om kwetsbare mensen zo lang mogelijk deel te laten nemen aan het sociale en maatschappelijke leven.

Het is illustratief voor de persoon Roelof Veld dat hij op de barricades klimt voor de kwetsbaren in onze samenleving.

Jan Hattink is voorzitter van de Stichting Deventer Bijzonder en oud-voorzitter van de Rode Kruis-afdeling in Deventer. Hij werkte in die hoedanigheid zo'n twintig jaar lang intensief samen met Roelof. Dat hij ooit een nationaal record op de marathon in de boeken heeft gezet, moet Hattink van anderen horen. Zelf vertelt Roelof er niet over.

"Vele jaren later hoorde ik, maar niet van hem, dat hij in 1978 het Nederlands record bracht op 2.14.02”, blikt Hattink in dagblad De Stentor terug op hun samenwerking.

Hattink omschrijft Veld als een aimabel, maar in de eerste plaats als een bescheiden mens voor wie niets te veel is.

Bij het Rode Kruis organiseert Roelof boottochten, vakantieweekenden en andere activiteiten voor mensen die wel wat extra hulp en aandacht kunnen gebruiken. "Hij was een doener en genoot intens als zorg op een gezicht veranderde in een lach."

Als het Rode Kruis in 2020 stopt met sociale activiteiten, sluit Roelof zich aan bij de Stichting Deventer Bijzonder. Hij vindt het vanzelfsprekend dat hij zich sterk maakt voor zijn medemens.

Met zijn grote netwerk is Veld ook achter de schermen van grote waarde voor de stichting. Maar Hattink vertelt in De Stentor dat Veld vooral onder de mensen helemaal op z'n plek is. "Hij sprak iedereen aan, altijd met een lach, vaak met een geintje. Hij keek niet naar mensen, maar zág mensen. Hij was een verbinder, een bescheiden, harde werker, een warm, op mensen betrokken man.”

De marathonkampioen overlijdt plotseling. Op 81-jarige leeftijd. De manier waarop hij overlijdt, past helemaal bij hem. Dat gebeurt in alle stilte.