Nieuws
Grote zorgen bij druzen in Zwolle om familie in Syrië: 'Bang dat wereld zwijgt'
Berichten over plunderingen, vernederingen, moordpartijen en standrechtelijke executies: de druzische minderheid in Syrië kreeg de afgelopen periode te maken met een enorme geweldsuitbarsting. Vrienden Deia en Tareq volgen het nieuws vanuit Overijssel en vrezen voor hun families daar.
"Soms bellen we elkaar zelfs 's nachts", vertelt Tareq over zijn band met Deia. "Dan hoor ik dat zijn dorp is aangevallen of andersom. Dan zijn we voorbereid als we slecht nieuws krijgen."
De twee Syriërs uit Dedemsvaart en Zwolle zien elkaar wekelijks. Ze zijn bevriend sinds ze in 2015 naar Nederland kwamen, na hun vlucht voor het regime van Assad. Ze lieten vrienden en familie achter omdat ze hun leven daar niet zeker waren.
Hevige gevechten
Gevechten tussen milities kwamen deze maand tot een dieptepunt in het zuiden van Syrië, waar de families van de twee wonen. Ook het leger van de nieuwe machthebbers in Syrië vocht mee. Er zijn berichten van standrechtelijke executies van druzische burgers. Op sociale media gaan beelden rond van mishandelingen en vernederingen van druzen in Sweida door regeringssoldaten, schrijft de NOS.
Tareq en Deia en hun families behoren tot de druzische gemeenschap (zie kader). In de regio Zwolle wonen zo'n tachtig tot honderd druzen.
"Ik kan me niet meer voor honderd procent concentreren", zegt Diea. Zijn familie woont in de getroffen regio. "Ik verwacht elk moment slecht nieuws van mijn familie."
Wie zijn de druzen?
Druzen vormen een kleine religieuze groepering van zo'n miljoen mensen in het Midden-Oosten, zo beschreef de NOS onlangs. Ze wonen verspreid over Libanon, Israël, Syrië en Jordanië.
In Syrië vormen ze zo'n drie tot vier procent van de bevolking. Ze wonen met name in het zuiden in en bij Sweida en op de door Israël illegaal geannexeerde Golanhoogten. De druzen hebben wortels in de sjiitische islam, maar hebben een sterke eigen cultuur en identiteit.
"Je moet het beschouwen als aparte godsdienst", stelde arabist Leo Kwarten in mei tegenover Nieuwsuur. "Ze vasten niet, gaan niet naar Mekka. Ze worden beschouwd als afvalligen."
Enorme tekorten
De gevechten lijken momenteel minder hevig te zijn, maar de situatie blijft enorm zorgwekkend, vertelt Tareq. "De mensen hebben al dertien dagen geen water, geen elektra, geen groente, geen brood, geen brandstof. De provincie is sinds mei afgesloten."
Zijn grootste angst? Dat zijn familie iets overkomt, uiteraard. "Dat mijn moeder en zusje worden opgepakt. Maar ik ben ook bang dat de wereld zijn mond houdt."