Nieuws

Valentijnsdag: liefdestips van de oudste én jongste lovers

14 februari 2025, 18:09 • 2 minuten leestijd

Tess, Milan, Noa, Tibbe en Aster laten hun licht schijnen op Valentijnsdag. © Oost

"Altijd blijven lachen. Grijp je kans, als het niet lukt gewoon opnieuw proberen. Niet te lange tenen hebben." Een greep uit het liefdesadvies dat we vandaag, op de Dag van de Liefde, ophaalden op de basisschool in Luttenberg én op een woonzorglocatie in Raalte. Want of je nou 9 of 90 bent: liefde is universeel.

In Luttenberg kropen vijf kinderen op de bank om eens stevig door te bomen over de liefde. Want Valentijnsdag, daar zijn ze het allemaal over eens, is bij uitstek de dag om diegene die je leuk vindt dan maar verkering te vragen. Of dat er ook van gaat komen, dat is nog even afwachten, vertelt Milan: "Maar ik weet wel hoe het moet. Gewoon op iemand afstappen en het vragen."

Van het vijftal heeft alleen Tibbe (11) al verkering. Ook hij heeft het gewoon gevraagd aan het meisje dat-ie leuk vond. Of nou ja, gewoon... "Ik heb het getypt om mijn laptop en haar dat laten lezen. Toen zei ze ja. Nu hebben we al 2, 5 jaar verkering." Da's overigens geen reden om vandaag uit te pakken: "Ik weet niet zo goed wat ik moet kopen. En ik heb eigenlijk ook helemaal geen tijd vandaag."

Een dorp verderop, in Raalte, zitten drie dames in woonzorglocatie Swaenewoerd aan een tafel. Ruim in de tachtig of zelfs al in de negentig, dus van de liefde hebben ze in hun leven 'genoeg meegekregen'. De man van mevrouw Mastenbroek (87) nam bijvoorbeeld elke Valentijnsdag 's ochtends vrij om een mooie bos bloemen voor haar te kopen.

De echtgenoot van mevrouw Wiggers (95) was niet zo van de bloemen, integendeel: "Valentijnsdag vond-ie maar flauwekul. 'Een feestje voor de middenstand', zei hij altijd." Ook mevrouw Westerink (97) kreeg zelden bloemen: "Maar hij was verder altijd heel attent. Het was moeilijk niet van hem te houden."

Tips voor een goed huwelijk, die schudden de dames moeiteloos uit hun mouw. "Hang niet teveel aan elkaar, laat elkaar ook los", adviseert mevrouw Mastenbroek. Mevrouw Wiggers vult aan: "Gek met elkaar zijn. En altijd blijven lachen." Wat volgens mevrouw Westerink heel voornaam is? Onenigheid meteen uitpraten. "En niet te lange tenen hebben", zegt ze met een knipoog.