Waarom hout uit Dalfsen terechtkomt bij zakmesmakers in Zwitserland: "Best bizar"

Omringd door de vele dennen in het Sterrenbos liggen in Dalfsen ‘collega-bomen’ verspreid over zes hectare grond van houtbedrijf Foreco. Hout uit bijvoorbeeld Scandinavië, Zuid-Amerika en Nieuw-Zeeland. In totaal zo’n 15 duizend kubieke meter hout, zeg maar 400 à 500 vrachtwagens vol. Van over de hele wereld komt het naar hier, vlak bij kasteel Rechteren. En gaat het na bewerking naar een speeltuin in hetzelfde Dalfsen, maar ook naar Hongkong.

Want in Dalfsen kunnen ze iets bijzonders met het hout. De broers Swager, die het bedrijf overnamen van hun vader, specialiseerden zich in de bewerking van het product. Om het geschikt te maken voor bijvoorbeeld damwanden. “Dan staat zo tachtig procent van zo’n paal onder water”, vertelt Klaas Jan. “Dus combineren we twee houtsoorten met elkaar: eentje voor boven de waterspiegel, de ander voor eronder. Zodat het niet gaat rotten.”

Dat is een belangrijk deel van het bedrijf: hout langs het water, langs wegen, voor de bouw. Een groot deel eindigt in Nederland, maar wie in 2010 naar de Olympische Spelen in Londen keek, zag mogelijk het golfende plafond van het zwembad. Gemaakt van het hout uit Dalfsen. En zo is het hout terug te vinden over de hele wereld. In mesjes, gevels van huizen en bedrijven, speeltuinen. En soms is dat best een uitdaging, zoals bij een internationale school in Hongkong.

“Ze wilden graag een speeltuin van ons”, vertelt Klaas Jan, terwijl hij door de hal loopt waar collega’s handmatig bezig zijn met de bewerking van nieuwe toestellen. Een rolstoelschommel bijvoorbeeld, en in de hoek zaagt een ander een klimboom. “We hadden alles helemaal uitgetekend, uitgewerkt, het leek allemaal fantastisch. Tot er één detail bij kwam: het moest naar de tiende verdieping, via een kleine lift. Konden we alles opknippen en uit elkaar halen en met koppelstukken weer in elkaar zetten. Een kleine tegenvaller, haha.”

Ook in de wijk in Dalfsen waar broer Gert woont, staan speeltoestellen, bankjes en plantenbakken van hun bedrijf. “Ja, dat is toch wel bijzonder. Heel mooi om zoiets te kunnen doen.” In Israël, Brazilië en Singapore zijn de speeltoestellen eveneens terug te vinden.

Maar het duurste stukje hout? Dat is een klein handvat voor een keukenmesje. Stiekem de trots van het bedrijf met zo’n 120 medewerkers. “We behandelen veel hout met chemicaliën. Dat klinkt misschien negatief, maar daardoor kan hout bijvoorbeeld brandvertragend zijn, of in dit geval vaatwasserbestendig.”

Via speciale technieken perst het bedrijf hars in het hout, waar het zich bindt met de houtcellen. “Het type chemie en de combinatie van drogen, dat doet niemand”, stelt Klaas Jan. “We proberen veel uit. Dit is nu ons duurste product: een kubieke meter hiervan kost zo’n 4000 euro. Ter vergelijking: de eerste palen hout van ons bedrijf zaten rond de 100 euro per kuub.”

De speciale techniek trekt aandacht van Victorinox, het bedrijf achter de Zwitserse zakmessen. Het hout uit Dalfsen is de basis voor enkele keukenmessen. “We proberen telkens meer waarde toe te voegen, dan is dit heel mooi. En we leren er veel van. Een keer is een vrachtwagen van ons afgekeurd, het proces van drogen was niet goed gegaan. Dan kost het ineens ook veel geld. Maar we leveren nog steeds het hout, dus ze zijn echt wel tevreden. Ja, dat zorgt wel voor trots.”